ปี 1600 ซึ่งเป็นช่วงที่แมนจูได้เข้าครอบครองและปกครองแผ่นดินจีน และสถาปนาราชวงศ์ชิงขึ้น ได้มีกลุ่มผู้รักชาติจำนวนมากมายรวมตัวกันเพื่อฝึกฝนตนเองให้กลายมาเป็นผู้เยี่ยมยุทธ์ และจัดตั้งเป็นชุมนุมขึ้น การกระทำดังกล่าวสร้างความไม่พอใจให้กับ “องค์ชายโดกาโดะ” ผู้เป็นแม่ทัพของแมนจูเป็นอย่างมาก จนถึงกับทรงออกกฎหมายห้ามมิให้มีการเปิดสอนการฝึกฝนกังฟูเป็นอันขาด

พระองค์ทรงมีบัญชาให้ “วายุไฟ” ขุนนางของราชวงศ์เดิม ให้คอยขัดขวางการฝึกฝนกังฟูของเหล่าราษฎร พร้อมทั้งยังส่งทหารนอกราชการอีก 12 คน ให้มุ่งหน้าสู่ดินแดนทางตะวันตกเฉียงเหนือของจีน เพื่อทำการเข่นฆ่าชาวยุทธ์ รวมทั้งเข้าปล้นสะดมของชาวบ้านผู้บริสุทธิ์

และเป้าหมายต่อไปของวายุไฟก็คือ หมู่บ้านยุทธ์ ซึ่งหน้าฉากนั้นเป็นเพียงหมู่บ้านชาวนาอันสงบสุข หากแท้ที่จริงแล้วที่นี่ก็คือสถานที่รวมพลของสมาชิกพรรคฟ้าดิน อันเป็นองค์กรที่มีเป้าหมายในการต่อต้านชาวแมนจุ และหาทางล้มล้างราชวงศ์ชิง โดยที่มี “เหลียว” ทำหน้าที่เป็นหัวหน้าของพรรค

ในขณะเดียวกัน “ฟู่” หลวงจีนผู้ทรงศีลและยังเป็นผู้ที่เปี่ยมไปด้วยทักษะยุทธ์ซึ่งร่วมเดินทางมาด้วยกัน ก็ได้ลอบสืบรู้ถึงแผนการร้ายของวายุไฟ และเพื่อต้องการที่จะช่วยหมู่บ้านชาวยุทธ์ ฟู่จึงชักชวนเด็กหนุ่มในหมู่บ้าน 2 คนคือ “หยวนยิน” และ “ฮาน” ให้ร่วมมุงหน้าไปยังหุบเขาสวรรค์เพื่อที่จะขอความช่วยเหลือ

ณ หุบเขาสวรรค์อันปกคลุมไปด้วยหิมะ อันเป็นที่สถิตย์ของอาจารย์ผู้มีความเชี่ยวชาญในด้านกระบี่เจ้าของนาม “ร่มเงาเรือง” และลูกศิษย์อีก 4 คน ในบรรดาลูกศิษย์เหล่านี้ผู้ที่มีอาวุโสมากกว่าคนอื่นคือ “ฉู่” เป็นผู้ที่มีความทะเยอทะยานอยากเป็นที่หนึ่งในยุทธภพ โดยที่ “หยุชง” ศิษย์อันดับสอง กลับพอใจในการใช้ชีวิตอย่างสมถะ และไม่ปรารถนาที่จะข้องเกี่ยวกับโลกภายนอก การมาเยือนของ หยวนยิน และ ฮาน เปรียบได้กับการเข้าไปทำลายความสงบสุขของพวกเขา หากท้ายที่สุดอาจารย์ร่มเงาเรืองก็รับปากที่จะให้ความช่วยเหลือพวกเขา พร้อมกับมอบกระบี่อันทรงลานุภาพให้กับฟู่,หยวนยิน,ฮาน และลูกศิษย์ทั้งสี่ อีกทั้งยังได้ส่งพวกเขาทั้ง หมดลงเขาเพื่อไปช่วยเหลือชาวหมู่บ้านยุทธ์ และเมื่อนั้นการเดินทางของจอมกระบี่ทั้ง 7 จึงเริ่มขึ้น